U MARE MI'
di Lino Basilico
E' na jernate tutt'ammandate
Fischene 'i corde e l'acqua è avvendate,
stenghe assettate arrete 'a fenestre
guardanne a tè che stì n'tempeste.
Ma nen so capace te tenghe dind' u core,
si come na femmene caprecciose,
sbitte t'arevute e fi vedè tutte cose.
Pecchè sacce ca nen fi sembre 'u fetende,
ere guajjone teneve poch'anne
e stave abbasce i scujje tutte l'anne.
So line 'a pellaccie tarecurde de mè?
Nen dece de no, sacce che pinze
Ere guajjone quande taje lasciate
E tu de mè nen te pu resse scurdate.
Te so state lundane tanda timpe
ca me cumenzavene a cascà tutte i dinde,
ma quille che conde è ca so remenute,
nu fijje tu sparse pu munne è retrasciute.
altre
poesie